‘Amsterdammer zijn gaat over een attitude, het gevoel de wereld aan te kunnen en bij die ambitie nooit de humor uit het oog te verliezen. Wat hen bindt, is hun vrije karakter. Hun branie en vrije geest. Dit zijn types die ongrijpbaar zijn.’

 

Co-curator Koos Breukel over Amsterdammers.

 

IN DE PERS:

'Een must see voor alle Amsterdammers'

Het Parool, 28 juli 2017

 

Ode aan een Amsterdammer laat zien dat het Amsterdammerschap verder reikt dan jointjes of het Ajaxgevoel (wij zijn de beste). De zeventig Amsterdammers die hier bij elkaar zijn gebracht gaan niet op in de massa en zijn ook niet zo snel ergens op vast te pinnen. Ze zijn zichzelf. Ze ondernemen of zoeken hun heil in creativiteit. En vooral: ze gaan hun eigen weg, maar staan altijd open voor nieuwe impulsen.

Dat is de reden dat het populisme – een verlangen naar een overzichtelijke wereld – in deze stad zo moeilijk voet aan de grond krijgt. Amsterdammers willen helemaal geen overzicht. Dat is niet nodig als je elkaar dagelijks op de fiets tegen komt. Met meer dan 180 nationaliteiten behoort Amsterdam tot de meest diverse steden in de wereld.

(...)

Burgemeester Van der Laan [net als Johan Cruijff en Sophie Hilbrand een van de geportretteerde Amsterdammers], snapt zijn stad als de beste: iedereen is hier gelijk. Omdat iedereen anders is.’

 

Judith Zilversmit in Het Parool, 8 juli 2017

 

 

‘Being an Amsterdammer is about attitude, about the feeling to be able to cope with anything in the world while never losing one’s sense of humour. What binds them is their swagger and free spirit. These are elusive types of people. '

 

Co-curator Koos Breukel on Amsterdammers.

 

IN THE PRESS:

'A must see for all Amsterdammers'

Het Parool, 28 July 2017

 

Ode to an Amsterdammer shows that being an Amsterdammer goes beyond joints or the Ajax feeling (we are the best). The seventy Amsterdammers who have been brought together are not just faces in the crowd and they are hard to pin down. They are themselves. They are entrepreneurs or they use their creativity. And above all, they go their own way, but are always open to new ideas.

 

That's why populism – a desire for an orderly world – finds it hard to gain ground in this city. Amsterdammers do not want order. Who needs order when you have daily encounters with other Amsterdammers during your bike ride. With over 180 nationalities, Amsterdam is one of the most diverse cities in the world.

(...)

Mayor Van der Laan [like Johan Cruijff and Sophie Hilbrand one of the portrayed Amsterdammers], fully understands what his city is about: everyone is equal here. Because everyone is different.’

 

Judith Zilversmit in Het Parool, 8 July 2017

 

STUUR JE EIGEN AMSTERDAMMER IN!

 

Amsterdammers, dank voor alle inzendingen! Deze tien portretten worden de laatste week van Ode aan een Amsterdammer (21 tot en met 27 augustus) op een scherm in Het Scheepvaartmuseum getoond.

 

Uit de inzendingen wordt een winnaar gekozen.

SEND YOUR OWN AMSTERDAMMER!

 

Amsterdammers, thank you for uploading your portraits! These ten portraits will be shown on a screen at Het Scheepvaartmuseum in Amsterdam during the last week of the exhibition: 21-27 August.

 

A winner will be chosen from all entries.

TO SANG FOTOSTUDIO

 

Lee To Sang (China, 1938) verhuisde op zijn 25ste met zijn vrouw Ho Yuk-Mui vanuit Hong Kong naar Paramaribo, waar hij een fotostudio begon. Na de onafhankelijkheid van Suriname verhuisden ze naar Amsterdam om To Sang Fotostudio te openen aan de Albert Cuypstraat 57.

 

In 1992 ontdekte Willem van Zoetendaal de studio toen hij door de volksbuurt de Pijp liep. Hij werd naar de overkant van de straat getrokken door de veelkleurige etalage. To Sang gebruikte markante achtergrondkleuren en landschapsbehang zoals een alpenweide uit Zwitserland en een Braziliaanse waterval.

 

To Sangs portretfoto’s waren een multiculturele afspiegeling van passanten en bevolking van de Pijp. Hij retoucheerde pukkels of overtollige baardgroei met een penseel. De kleurenfoto’s liet hij bij de HEMA om de hoek bij de Ferdinand Bolstraat afdrukken. Een standaardfoto kostte bij hem ƒ 17,50 (ca. € 8).

 

Als docent fotografie aan de Gerrit Rietveldacademie stuurde Van Zoetendaal ieder jaar beginnende studenten met de door hem gedoneerde ƒ 17,50 naar To Sang Fotostudio om hen te laten portretteren. De opdracht luidde: laat je niet fotograferen zoals je op school bent, maar als iemand anders. Dat resulteerde in trouwportretten met een wildvreemde, iemand in een invalidestoel die niets mankeerde, of een student verkleed als McDonalds medewerker.

 

In 1995 publiceerde Van Zoetendaal met Frido Troost het boek To Sang Fotostudio (Uitgeverij Basalt). Van Zoetendaal overtuigde toenmalig burgemeester Patijn ervan zich door To Sang te laten portretteren uit solidariteit met de gewone Amsterdammer. Fotostudio To Sang werd een ‘cult’; zijn werk werd opgenomen in tentoonstellingen in Foam en op fotofestivals. In 2004 waren de portretten onderdeel van Street & Studio, An Urban History of Photography in TATE Modern in Londen. De foto’s hingen er naast het werk van bekende kunstenaars als Gillian Wearing, Rineke Dijkstra en Edward Steichen.

 

Lee To Sang is sinds 2002 met pensioen. Hij gaat nog jaarlijks met Van Zoetendaal uit eten (Chinees). Ze noemen elkaar nog steeds Meneer To Sang en Meneer Willem.

TO SANG PHOTOSTUDIO

 

Lee To Sang (1938) was born in China. At 25, he and his wife Ho Yuk-Mui moved from Hong Kong to Paramaribo, Surinam, where he opened a photo studio. After Surinam’s independence, they moved to Amsterdam where they opened To Sang Photo Studio on 57, Albert Cuypstraat.

 

In 1992, Willem van Zoetendaal discovered the studio as he took a stroll down the former working class district De Pijp. He was drawn to the multicoloured window, as To Sang used vivid background colours and landscape wallpapers with Swiss alpine meadows and Brazilian waterfalls.

 

To Sang's portraits were a multicultural reflection

of the population and passers-by of De Pijp. He retouched pimples or excess beard growth with a brush, and had his colour photographs printed at HEMA around the corner on Ferdinand Bolstraat.

He charged ƒ 17.50 (± € 8) for a standard

size photo.

 

As a photography teacher at Gerrit Rietveld Academy, Van Zoetendaal sent first year students with a donated sum of ƒ 17.50 to To Sang Photo Studio to have them portrayed. The assignment was: do not have yourself photographed the way you are at school, but like someone else. This resulted in a marriage portrait with a total stranger, someone in an invalid chair who wasn’t disabled, or a student dressed as a McDonald's staff member.

 

In 1995, Van Zoetendaal and Frido Troost published the book To Sang Fotostudio (Basalt Publishing). Van Zoetendaal convinced the then mayor Schelto Patijn to have his portrait taken by To Sang out of solidarity with the ordinary Amsterdammer. Fotostudio To Sang became a cult; the work was included in exhibitions in Foam and in photo festivals. In 2004, the portraits were part of Street & Studio, An Urban History of Photography, at TATE Modern in London. The photos were shown next to the work of famous artists

like Gillian Wearing, Rineke Dijkstra and Edward Steichen.

 

Lee To Sang retired in 2002. He still goes out each year for a Chinese meal with Van Zoetendaal. They still call each other Mr. Sang and Mr. Willem.